BCR Publishing
We are the leading provider of news, market intelligence, events and training for the global receivables finance industry.
Working with industry leading organisations, experts, governments and universities, BCR Publications delivers expertise in factoring, receivables and supply chain finance to a global audience.
BCR has long been a beacon of innovation and excellence in the realm of receivables finance, playing an instrumental role in shaping the industry’s international landscape. Through its comprehensive conferences, insightful publications, and thought leadership, BCR has facilitated crucial dialogues and connections among industry professionals, driving forward the development of receivables finance globally.
Hoe banken hun ondernemersrisico uitbesteden.
| 14-03-2018 | Frank Wijn |
Als oud-bankier ben ik vanaf 2008 bezig om mooie ondernemingen bij te staan in hun contacten met de bank, hen uit te leggen wat bankafspraken daadwerkelijk inhouden, bezig om ondernemers te behoeden voor “foute afspraken” en hun bankafspraken (waaronder financieringen) te optimaliseren.
Mijn werkwijze is simpel en doeltreffend. Alle afspraken met de bank worden gescreend en de teksten of afspraken die voor mij verrassend of onbegrijpelijk zijn, worden geel gearceerd. Zo kreeg ik mijn eerste derivatencontract onder ogen in het voorjaar van 2012. Het hele contract werd geel gearceerd. Ik begreep werkelijk niet waarom deze MKB-onderneming een cap met een knock-in-floor had gekocht ter afdekking van zijn renterisico. Niet veel later bleek dat zowel de klant, als de accountmanager van de bank het mij ook niet uitgelegd kregen. Mijn interesse was gewekt en het speurwerk begonnen. Dit was de opstap naar het mede-oprichten van Kennis Centrum Rentederivaten.
In de jaren 2012 en 2013 was ik vooral roepende in de woestijn, totdat ik mijn opgedane kennis en verbazing op liet tekenen door een journalist van Follow The Money. Het 2 pagina tellende artikel werd verkocht aan de Volkskrant en de deksel van de beerput kwam enigszins los.
In 2014 zag het tijdelijke samenwerkingsverband KCR het daglicht en in die samenstelling trokken wij door het land. Langs Nederlandse Vereniging van Banken, hoofddirectie van grootbanken, Autoriteit Financiële Markten, journalisten van dagbladen en de laatste 2 jaar ook de Derivatencommissie. Ondernemersverenigingen als MKB Nederland (en later ONL) gaven niet thuis. Te complex en te vervelend voor de banken.
Nu, vier jaar later, is het Uniform Herstel Rentederivaten (een broertje van Deltaplan KCR) in ontwikkeling. Voor een te kleine doelgroep, met teveel invloeden van de banken en te complex voor MKB-ondernemers om te begrijpen. Het niet-begrepen derivatencontract was destijds 6 pagina’s en de “oplossing” inmiddels 244 pagina’s. Maar goed er wordt wat gecompenseerd, dus beter dan niets.
Brengt mij bij de verbazing van vandaag de dag. Dat rentederivaten en niet-professionele / niet-deskundige klanten een moeilijk houdbare combinatie is, lijkt steeds duidelijker. Maar nu kwam ik zeer recent een staaltje renterisicomanagement van de bank zélf tegen. De ABN Amro Bank om precies te zijn. Hoe gaat deze bank om met het renterisico dat zijzelf zegt te lopen?
Lees en verbaas u. Let op hun woordkeuze “interpretatie van”. Tegen zo’n tekstblok in een financieringsofferte is geen derivatenproduct opgewassen.
“Klant centraal” was het toch?
Frank Wijn
Expert in financiële duidelijkheid
IPOs – how to bring your company to the market
| 13-03-2018 | Lionel Pavey |
What is it?
An IPO is when a company offers its shares to the public, which are normally purchased by institutional investors as well as, though usually in smaller amounts, to retail investors – individuals. A company first needs to issue a prospectus to potential buyers – this is a financial document that discloses all relevant information and financial statements about the company, in order that investors can determine the value of the company. 2 critical issues need to be determined – the share price and the number of shares to be issued. Shares are underwritten by one or more banks – they undertake the risk of bringing the shares to market and placing them with buyers. They also carry the risk of having to hold shares if they do not get sold at the time of the IPO.
Why do it?
Companies that have grown eventually start looking for alternative ways of raising funds – either for expansion or investment. The normal routes include bank loans, private placements, or capital injections via new shareholders, along with going public. It allows them to raise equity, offer incentives to management and employees, as well as increasing the awareness and profile of the company. There are large pools of liquidity – specifically pension funds and investment funds – that are looking for attractive investment opportunities. A major consideration for selling shares as opposed to private placements and loan products is the fact that, normally, there is never a need to repay shareholders their capital. As a shareholder you gain access to the increase of the value in the shares as well as dividend payments, both of which reflect the growth of the company. A shareholder has a future claim on a share of a company.
What are the advantages?
A cheaper route to long term capital
Diversification of ownership
The potential ability to attract better management
Alternative source of funding for acquisitions
A simple metric to determine the value of a company – share price * amount of shares
What are the disadvantages?
Considerable paperwork – business information, statements of accounts
Major costs relating to legal, marketing and accounting work
Primary information about your company that is freely published – your competitors
Large amount of time and effort needed to prepare everything
Dilution of power to shareholders
Compliance to new reporting methods – everything must be delivered on time
The issue might not be a success
Considerations
As a public company, reporting has to take place within certain time frames. This could, therefore, entail considerable investment in updates to accounting and reporting software – and processes – to comply with the regulations. Additionally, whilst preparing for an IPO, the company must still be run and managed as before. All these extra steps are on top of the daily management. Time must be found to make presentations and answer question from accountants, lawyers, investment banks and regulators.
Going live
If all has gone according to plan, an IPO will be successful and the share price will rise. The company’s profile has been increased and business grows. However, there are new responsibilities to shareholders, management and employees. There is a lot more communication necessary.
Final point
In a normal IPO, a company offers a mix of existing shares and new shares into the offering. This allows existing shareholders to realise a profit on their previous investment whilst also offering the company new capital. For the 3 Dutch companies mentioned at the start, all 3 issues are, basically, secondary offerings – no new shares are being created.
Lionel Pavey
Cash Management and Treasury Specialist
MiFID II regulering van de georganiseerde handel
| 12-03-2018 | Michiel van den Broek |
De Europese MiFID regels hebben als hoofddoelstellingen om de Europese financiële markten efficiënter en transparanter te maken en om de bescherming van beleggers te vergroten. De MiFID II regels trachten zoveel mogelijk handelsvormen te reguleren. Deze regulering heeft betrekking op de dienstverlening en beleggingsactiviteiten van beleggingsondernemingen en exploitanten van gereglementeerde markten. Bij het verlenen van beleggingsdiensten kan een beleggingsonderneming op verschillende manieren transacties in financiële instrumenten uitvoeren: (1) als tussenpersoon en (2) voor eigen rekening.
Transacties uitvoeren via een tussenpersoon
Hierbij voert de beleggingsonderneming als tussenpersoon een klantorder uit voor rekening van de klant op basis van execution only, dan wel in het kader van beleggingsadvies of vermogensbeheer.
Transacties voor eigen rekening
Bij handel voor eigen rekening sluit de beleggingsonderneming een transactie af met eigen rekening en voor eigen risico.
Klantorders afhandelen als tussenpersoon op de georganiseerde markt
De beleggingsonderneming kan een klantorder:
Doorgeven aan een externe handelsplatform.
Uitvoeren zonder inschakeling van een externe partij.
Ad a en b Gereglementeerde markt en MTF
Voor de gereglementeerde markt gelden de MiFID II regels voor gereglementeerde markten. Voor overige exploitanten van een MTF zijn de MiFID II regels voor beleggingsondernemingen van toepassing. De MiFID II regels voor gereglementeerde markten en MTF zijn vergelijkbaar maar niet helemaal identiek. Belangrijke verschillen zijn de vergunningsvereisten, de prospectusverplichting voor toelating tot de handel en de afwikkeling van transacties.
Samenvattend is een gereglementeerde markt aan meer regels gebonden, biedt meer beleggersbescherming en is duurder dan een MTF. In de praktijk zijn MTF’s geduchte concurrenten van beurzen. Deze concurrentie sluit aan bij een hoofddoelstelling van de MiFID regels, het efficiënter maken van handel op Europese financiële markten.
De handel op gereglementeerde markten en MTF’s verloopt via niet-discretionaire regels. Niet-discretionair betekent dat er geen enkele mogelijkheid mag zijn de aan- en verkoopbeslissingen te beïnvloeden.
Een beleggingsonderneming moet de nadrukkelijke toestemming van de klant hebben om klantorders buiten een gereglementeerde markt of MTF uit te voeren.
Ad c: Handel via een Organised Trading Facility (OTF)
Om binnen de Europese Unie de financiële markten transparanter en efficiënter te maken en concurrentieverhoudingen tussen handelsplatformen meer gelijk te maken, introduceert MiFID II de georganiseerde handelsfaciliteit (Organised Trading Facility, OTF). MiFID II definieert de OTF ruim om te bereiken dat elk handelssysteem onder toezicht komt naast de gereglementeerde en de MTF handel. Aangezien de G-20 de handel in bepaalde OTC-derivaten in de toekomst verplicht via een elektronisch handelsplatform wil laten verlopen, is het te verwachten dat deze ook onder de MiFID II regels voor OTF gaan vallen.
De OTF handel verschilt in twee belangrijk aspecten van de gereglementeerde en MTF handel: verhandelde producten en regels van handel.
OTF verhandelbare producten
Op een OTF mag geen handel plaatsvinden in aandelen (equity) of daaraan verbonden instrumenten. Er mag alleen worden gehandeld in non-equity instrumenten, zoals obligaties, gestructureerde financiële producten, emissierechten en derivaten.
OTF regels van handel
Op een OTF handelsplatform is er sprake van het afsluiten van orders via matching op basis van discretionaire regels. Matching bestaat uit het bijeenbrengen van tegengestelde klantorders. Discretionair betekent dat de beleggingsonderneming die de OTF exploiteert invloed heeft op welke orders met elkaar worden gematcht.
Deze invloed om een order te plaatsen, in te trekken of te matchen is mogelijk omdat de OTF exploitant bij de transactie handelt voor rekening van zowel koper als verkoper. De OTF exploitant kan ook de totstandkoming van een potentiële transactie faciliteren door partijen bij elkaar te brengen. Omdat beïnvloeding mogelijk kunnen kan er voor de exploitant een belangenconflict optreden waardoor de exploitant niet in het belang van de klant handelt. Om de belegger hiertegen te beschermen gelden er strenge zorgplichtregels.
OTF voorbeelden: agency crossing en matched principal trading
Een agency crossing system is een voorbeeld van een OTF waarbij matching van orders tot stand komt doordat de exploitant voor rekening handelt voor beide klanten. Een variant op de OTF is matched principal trading (back-to-back handel), waarbij de exploitant twee tegengestelde posities van klanten bijeenbrengt door transacties voor eigen rekening af te sluiten met dezelfde looptijd. Hierdoor wordt hetzelfde bereikt als bij matching via een agency crossing. Echter, bij matched principal trading moet de opdrachtgevers toestemming geven om de transactie af te sluiten, hetgeen bij agency crossing niet nodig is. Om de opdrachtgevers te beschermen, mag de exploitant bovendien geen marktrisico lopen. Dit betekent dat de bemiddelaar geen winst of verlies maakt, afgezien van de vooraf bekendgemaakte provisies, vergoedingen of kosten van de transactie
Ad d: Systematische internalisatie (SI)
In plaats van inschakeling van een externe partij kan een beleggingsonderneming een klantorder ook intern (in-house) uitvoeren zonder gebruik van een multilateraal handelssysteem systeem. Er is dus sprake van een bilaterale handel om klantorders af te sluiten. In plaats een klant als tegenpartij te zoeken om een tegenovergestelde klantorder uit te voeren, treedt de beleggingsonderneming zelf op als tegenpartij. Deze handelsvorm is een combinatie van de beleggingsdienst handel voor rekening van de klant met de beleggingsactiviteit handel voor eigen rekening van de beleggingsonderneming volgens niet-discretionaire regels. Een verschil met een OTF is dat ook aandelen (equity) of daaraan verbonden instrumenten mogen worden verhandeld.
Bij multi dealer platform treden meerder beleggingsondernemingen op als handelaar voor eigen rekening. Een single dealer platform is een handelsplatform waarbij één beleggingsonderneming steeds optreedt voor klanten door voor eigen rekening posities in te nemen.
In vergelijking tot beurs, MTF en OTF gelden er voor interne afhandeling minder regels voor transparantieplicht voorafgaande aan de handel.
Michiel van den Broek
Owner of Hecht Consult