BCR Publishing
We are the leading provider of news, market intelligence, events and training for the global receivables finance industry.
Working with industry leading organisations, experts, governments and universities, BCR Publications delivers expertise in factoring, receivables and supply chain finance to a global audience.
BCR has long been a beacon of innovation and excellence in the realm of receivables finance, playing an instrumental role in shaping the industry’s international landscape. Through its comprehensive conferences, insightful publications, and thought leadership, BCR has facilitated crucial dialogues and connections among industry professionals, driving forward the development of receivables finance globally.
Follow BCR Publishing
Free passes
For corporate treasurer roles/functions!
The size and shape of your treasury team
| 09-11-2017 | Pieter de Kiewit |
To make my analysis workable, I decided to measure the size of the team in a straightforward headcount. When talking about shape, I would like to work with the main functional areas: cash management, risk management, corporate finance and support. Of course this is an oversimplification. I think the following variables are the most relevant.
To start with the obvious: size matters. Size in revenue, number of employees, number of countries active in, number of currencies used, number of payments are all related to size of the treasury team. Not 100%. Senior management requesting detailed and up-to-date information requires a bigger team. We see this especially with organizations in turbulent situations, internally or in dynamic markets. Treasury teams that recently started, do not yet have a focus on efficiency and tend to be bigger. The willingness to invest in modern IT solutions on one hand creates a bigger team: key users and treasury IT managers, on the other hand it replaces staff doing manual work. Finally improving aspects like segregation of duties and back-up typically create a bigger team.
Moving forward to the shape of the treasury team or perhaps the size of the various functional areas, I observe that the industry and company status have their impact. Typically, companies with a dynamic balance sheet, due to distress or growth (autonomous or take overs) need a bigger corporate finance function. A longer balance sheet in a capital intense industry requires a bigger team. In this area I also see an increase in project and customer finance teams contributing in the structuring of business deals.
Companies with diverse and dynamic payment flows need bigger cash management teams. Especially corporates with an ambition towards strong centralization require extra central staff. They need stronger software support, communicate a lot with subsidiaries and have to understand the business. If achieved, central cash management can be managed by few.
I observe a decrease of number of staff working in FX and interest risk management. Corporates are more risk averse, markets are transparent and ICT enables STP processes. In parallel other types of risk increase the workload: counter party, commodities, insurance, etcetera. Big data and business modeling is having its impact.
This blog does not have the ambition to be comprehensive, the above could be more thorough. Furthermore I could elaborate on aspects like control, IT and especially back office and settlements. Should they even be in your treasury team? I think the topic deserves further attention and could be researched by more than one graduate student.
What are your thoughts? What obvious aspect should be included? I look forward to your reactions,
Pieter de Kiewit
Pieter de Kiewit
Owner Treasurer Search
Is uw organisatie klaar voor MiFID II? – E-learning uitgelicht
| 08-11-2017 | Financial Training Hub |
De vorming van een level playing field voor het prudentieel toezicht op financiële instellingen vindt plaats via de Bazelse akkoorden en Solvency regelgeving. Prudentieel toezicht heeft als doel om financiële instellingen gezond te houden en faillissement te voorkomen door bedrijfseconomische oorzaken. Naast prudentieel toezicht is er ook gedragstoezicht dat is gericht op de bescherming van beleggers, bijvoorbeeld bij de handel in financiële producten op de beurs. Dit gedragstoezicht is sinds 2007 vastgelegd in Europese regelgeving via de Markets in Financial Instruments Directive (MiFID).
De politiek heeft sinds begin jaren ’80 de regulering van het financieel stelsel gebaseerd op het principe van vrije marktwerking. Op basis van dit principe kregen financiële instellingen steeds meer ruimte om hun activiteiten te ontplooien onder de veronderstelling dat markten voldoende zelfregulerend vermogen hebben om het nemen van onverantwoorde risico’s te voorkomen. Tijdens deze periode globaliseerde de financiële sector snel, nam de groei van de kredietverlening en derivatenhandel sterk toe en ontstonden er zeer grote too-big-to-fail systeembanken. Too-big-to-fail betekent dat faillissement van een dergelijke systeembank het totale financiële systeem destabiliseert met mogelijk ernstige negatieve economische gevolgen zoals gebeurde na de beurscrash van 1929. Tegelijkertijd groeide de licht gereguleerde schaduwbanksector in hoog tempo. Financiële instellingen binnen deze sector, zoals hedge funds, kunnen meer risico’s nemen om hogere rendementen na te streven.
Uit een groot aantal calamiteiten is gebleken dat toezichthouders niet meer adequaat konden ingrijpen bij de toenemende vrije marktwerking en dat zelfregulering onvoldoende plaats vond. Er zijn bijvoorbeeld een groot aantal nieuwe financiële producten ontwikkeld en verkocht die veel klanten in problemen hebben gebracht. Voorbeelden van deze producten in Nederland zijn: aandelenlease, woekerpolissen, tophypotheken en MKB renteswaps. Daarnaast manipuleerden handelaren op de financiële markten rente- en valutabenchmarks om voordeel te behalen: Libor (rente) en W/M Reuters (valuta). Uiteindelijk bleek tijdens de kredietcrisis van september 2008 na het faillissement van Lehmann Brothers, dat systeembanken bedrijfseconomisch fragiel waren geworden door het nemen van grote risico’s om hoog rendement te kunnen behalen. Hierdoor hebben overheden en centrale banken ongekende interventies moeten uitvoeren om een ineenstorting van het financiële stelsel te voorkomen.
Door deze kredietcrisis is het politieke klimaat gekeerd en is op basis van strengere regelgeving het toezicht geïntensiveerd. Naast introductie van strengere regels voor prudentieel toezicht, wordt ook het gedragstoezicht aangepast met de invoering van de Europese MiFID II per 3 januari 2018. MiFID II geeft de Autoriteit Financiële Markten (AFM) aanzienlijk meer bevoegdheid om te interveniëren en sancties op te leggen, vooral op het terrein van corporate governance, product governance en product intervention.
Vanwege de omvang en complexiteit is de impact van MiFID II binnen de financiële sector voor veel instellingen nog onduidelijk. Deze instellingen doen er verstandig aan om hoge prioriteit te geven om MiFID II-compliant te worden om interventies of sancties van de toezichthouder te voorkomen.
E-learning: MiFID II / MiFIR
Deze e-learning introduceert deelnemers in het Europese financiële toezicht en de in 2018 ingaande MiFID II richtlijn. Na deze introductie biedt deze e-learning deelnemers gedetailleerde kennis over twee belangrijke onderdelen van MiFID II: product governance & intervention en corporate governance.
Deze e-learningmodule is geschikt voor alle medewerkers binnen de financiële sector en andere geïnteresseerden. De e-learning bestaat uit 3 sessies met ruim 45 sheets met begeleidende tekst. Bij elke sessie is er een uitgebreide quiz bestaande uit meerkeuzevragen.
Over deze module
Deze module is gecreëerd door Financial Training Hub en wordt op het platform van Financial Training Hub aangeboden. Na afronding van deze e-learning heeft u voldoende kennis om bij de Financial Training Hub op diverse onderwerpen een meer specifieke traditionele training te volgen op aanvraag.
Korting
Deze online training bestaat uit 3 sessies. Elke sessie bestaat uit een presentatie met aanvullende tekst (notes) en een bijbehorende quiz. Deze training kost EUR 70.
Stuur een mail naar [email protected] voor meer informatie.
PSD2 – new opportunities but an issue of trust
| 07-11-2017 | Lionel Pavey |
What are the objectives of PSD2?
For the fintech industry this is a welcome development – they are focused on providing alternative platforms for standard bank products.
What changes will take place because of PSD2?
A Dutch television programme that informs on consumer issues (AVRO/TROS RADAR) recently broadcast a report on the potential dangers of PSD2 with regard to issues around personal privacy. By granting access to TTPs they are able to access your bank account and retrieve all the data from the last 90 days. This will enable them to provide consumers with a better overview on products and services. However, it also means that they gain a valuable insight into how much you earn, how you spend your money and which companies you transact with. In theory they could offer you alternatives which are cheaper and more tailored to your individual requirements.
But to be able to do all this, they will also need access to your verification methods – in other words they will need to know your PIN numbers. We have always been told, especially by the banks, that this information is strictly confidential and should never be given out. There is also the possibility that they could offer you a special discount that can only be obtained if you give away your personal access codes.
This opens up the payments market to potential fraud – how do we know our personal data will be protected; how will the companies guarantee that the data is only used for a specific product or service; who can ensure that our data is not sold to data mining companies; how can we be sure that our personal data is erased if we decide to opt out in the future?
Commercial banks are subject to numerous directives to ensure they conform to all legislation regarding banking and data protection. How can we get the same guarantee from a fintech solutions provider who might be tempted to increase its revenue by selling data?
However advanced our technology becomes, finance is an industry that has always relied on trust. Banks can only thrive if customers trust them with their money. We assume that if we deposit money into a bank, the bank acknowledges our position as a debtor and will repay us when we demand it. We expect them to exercise a duty of confidentiality and not disclose information about us. When that trust is broken, confidence in the bank is lost and this can quickly escalate to a run on the bank as mistrust leads to customers wanting their money back.
Do we feel the same level of trust for non-bank parties who gain access to our bank data?
Cash Management and Treasury Specialist