BCR Publishing
We are the leading provider of news, market intelligence, events and training for the global receivables finance industry.
Working with industry leading organisations, experts, governments and universities, BCR Publications delivers expertise in factoring, receivables and supply chain finance to a global audience.
BCR has long been a beacon of innovation and excellence in the realm of receivables finance, playing an instrumental role in shaping the industry’s international landscape. Through its comprehensive conferences, insightful publications, and thought leadership, BCR has facilitated crucial dialogues and connections among industry professionals, driving forward the development of receivables finance globally.
Kredietbeoordeling banken: trends en ontwikkelingen
| 29-5-2018 | By Peter Schuitmaker |
Kredietbeoordeling door banken? Duidelijk is dat de kredietverstrekking door banken stagneert. Vandaar allerlei nieuwe initiatieven als kredietunies en crowdfunding. Ontwikkeling in de wereld van private equity, participatiemaatschappijen, investeringsfondsen zoals NPEX en de diverse mogelijkheden voor staatsgarantie Garantie Ondernemingsfinanciering, Groeifaciliteit en Borgstellingskredieten MKB. De banken doen nog wel mee. Maar dan met nieuwe spelregels: de nieuwe trends en ontwikkelingen kredietbeoordeling banken.
Traditionele beoordeling
Traditioneel werd de kredietbeoordeling door banken gebaseerd op een viertal criteria. Op de eerste plaats was dat de ondernemer. En met name zijn kennis, ervaring, zijn track-record als ondernemer, de moraliteit en zijn financiële betrokkenheid (commitment). Daarnaast telden mee de rentabiliteit (winstgevendheid), de solvabiliteit (verhouding garantievermogen (eigen vermogen) en totaal waarde van de activa) en de dekking (omvang en kwaliteit van de geboden zekerheden).
Kredietbeoordeling nieuwe stijl
Tegenwoordig worden beduidend meer aspecten meegewogen bij de kredietbeoordeling door banken. Bij een kredietaanvraag moeten deze helder in beeld gebracht worden. Deze beoordelingscriteria moeten aantoonbaar een ruime voldoende scoren. Banken beoordelen de operationele bedrijfsmatigere risico’s, de structuur risico’s en financiële risico’s. Maar ook het eigen verdienmodel wordt meegewogen. Dit artikel behandelt recente ontwikkelingen bij het proces van de kredietbeoordeling.
Positie in de waardeketen
Een van de kernvragen bij kredietbeoordeling is: welke waarde voegt de kredietnemer toe. En in het bijzonder: wie zijn afnemers en toeleveranciers. Hierbij wordt dus gekeken naar de branche in zijn geheel. Dus de (meer algemene) kenmerken van de bedrijfstak waarin de kredietnemer actief is. Daarnaast ook meer specifiek: wie zijn met name de afnemers en toeleveranciers. Hoe is de financiële gezondheid van deze partijen. Wat is hun betalingsgedrag? En welke trends zijn er in de bediende markt die de positie in de waardeketen kan beïnvloeden. Kortom: wat zijn de hiermee verbonden bedrijfsmatige en financiële risico’s.
Primaire bedrijfsproces
Een ander aspect bij de kredietbeoordeling is de organisatie, stabiliteit en efficiëntie van het primaire (productie)proces. Welke waarde wordt toegevoegd en wat zijn de daarmee samenhangende voortbrengingskosten. Met andere woorden: hoe effectief is dat proces en welke professionele rol speelt daarin het management.
Financiële structuur
Een uitgewerkte balansanalyse is een onmisbaar onderdeel van de kredietaanvraag. Deze omvat een toelichting van de omvang van de activa. Bijvoorbeeld: het vlottend actief. Staat het werkkapitaal wel in de juiste verhouding met de omzet en de directe kosten en inkopen? En de omvang van het vast actief? Wat was de basis van het investeringsbeleid? Wat is het gebruik van deze vaste activa? Wat zijn de bezettingsgraden? In hoeverre generen deze activa een kasstroom? Waar zitten deze risico’s?
Vermogensstructuur
Welke verplichtingen zijn er buiten de balans (huur, operationele lease). Maar ook: wat is de aard van de passiva. Hoe stabiel (zeker) zijn deze? En ook de stabiliteit van de balansverhoudingen: hoe wordt het vaste actief en vlottend actief gefinancierd? En hoe stabiel zijn deze verhoudingen?
Cashgenererend vermogen
Misschien wel het belangrijkste aspect bij de kredietbeoordeling is het vermogen om kasstromen te genereren. Wat is over langere periode de vrije kasstroom? Hoe aannemelijk is deze? Hoe getrouw is deze prognose en hoe werd deze onderbouwd? De beschikbare vrije kasstroom is de EBIT -/- winstbelasting hierover +/+ de afschrijvingen +/+ de non-cash items (mutatie voorzieningen) -/- investeringen in werkkapitaal -/- investeringen. En dan de vraag: hoe verhoudt zich deze ten opzichte van de verplichtingen aan de verstrekkers van het eigen en vreemde vermogen: noodzakelijke dividendbetalingen (om betaling van rente en aflossing van financiering in de holding mogelijk te maken), (financial) leasetermijnen, rente en aflossing van schulden van de kredietnemer.
Structuurrisico
Banken wegen vooral ook structuurrisico’s mee. Zo wordt er nadrukkelijke gekeken naar de omgeving van de kredietnemer. Binnen welke (groeps)structuur wordt geopereerd. Wat zijn de risico’s van een cashdrain naar verbonden ondernemingen? Bijvoorbeeld door intercompany transacties. Kan houvast worden gekregen op dividenduitkeringen aan moedermaatschappijen? Welke entiteiten behoren tot de creditbase: de direct verbonden kredietnemers en de (hoofdelijk) verbonden borgen. Kortom , die partijen die aangesproken kunnen uit hoofde van het verstrekte krediet. Beoordeeld wordt ook de extended creditbase. Hiertoe behoren de partijen waarvan de financiële gezondheid van invloed is op de vermogenspositie van de kredietnemer. Het kan hierbij gaan om leverancierskredieten of overige (strategische) samenwerkingspartners (of ketenpartners) die financiële belangen hebben bij de kredietnemer (lees: financieringen verstrekt).
Overige aspecten
Daarnaast zijn er een aantal criteria die meewegen zoals de juridische positie, vergunningen (bedrijfsvoering, producterkenningen en –certificeringen) en milieuaspecten. Ambities en een geïmplementeerde visie op het gebied van MVO (maatschappelijk ondernemen) helpt om paden te effenen.
Pricing
Een belangrijk criterium voor de kredietbeoordeling is het eigen verdienmodel van de bank. Waar vroeger vooral ‘volume’ van de kredietportefeuille prioriteit kende, is het tegenwoordig vooral de ‘kwaliteit’ van de kredietportefeuille die telt. Dat betekent dat de bank –naast de beoordeling van het krediet- tevens zich ervan zal vergewissen of de opbrengsten van de kredietverstrekking (rente en provisies) voldoende opwegen tegen de kosten en risico’s.
Uniform Counterparty Rating
In een financieringsrapportage moeten de voornoemde aspecten in voldoende mate worden uitgewerkt. Al deze gegevens wegen mee in de UCR systematiek: Uniform Counterparty Rating. Dit is een samenstel van financiële ratio’s en bedrijfsmatige gegevens. Financiële ratio’s zijn bijvoorbeeld operationeel resultaat / omzet, current ratio, crediteurentermijn, totaal rentedragende schuld / EBITDA , solvabiliteit, enzovoorts. Bij een kredietaanvraag is een overzichtelijk en onderbouwd investeringsoverzicht onmisbaar. Zo wordt duidelijk om welke investering het in de kern gaat: waar zijn de gevraagde middelen voor nodig. En daarbij ook de onderbouwing: de bedrijfskundige motivatie en de bijdrage aan op het rendement en risico van de kredietnemer. Maak hierbij inzichtelijk hoe de kredietnemer het risicoprofiel zal monitoren. En wanneer welke stappen worden gezet als het risicoprofiel verslechtert. Op deze manier bouwt u een solide kredietaanvraag die op een positieve besluitvorming van uw bank kan rekenen.
Peter Schuitmaker
Registered Advisor for Business Transfer and Succession
Segregation of Duties and Responsibilities
| 28-5-2018 | By Paul Stheeman |
Compliance is one of the most important factors when establishing and running a Treasury function nowadays. Increased regulatory requirements paired with concerns about fraud and cybercrime mean that CFOs want to ensure that functions and processes are aligned with the Board’s expectations and run according to recognised best practices.
So, what would an ideal departmental structure for Treasury look like? The chart below illustrates the generally accepted best way of setting up a Treasury function.
Front Office. Front Office staff often have the not so glamourous title of dealer. These are the people who will execute transactions for the company. These will be FX transactions, but also investing or borrowing funds or executing commodity hedges.
Middle Office. People in the Middle Office are often called Treasury Controllers. Their role is to control the activities of the Front Office. They will check and confirm incoming confirmations, prepare and send outgoing ones and ensure that all transactions are done within prescribed limits and policies.
Back Office. Personnel working here are responsible for the settlement of transactions when due. They will make payments and ensure that expected incoming payments are correctly credited.
This is a rather simplified description and for several reasons will seldom reflect the actual setup at a corporate. Firstly, the activities of a Treasury function are nowadays considerably broader than just completing financial transactions, so that Treasury staff will have other responsibilities such as corporate financing or insurance. In such cases though the requirement for segregating duties is not so compelling.
A further issue is that many smaller or medium-sized companies simply do not need, nor do they have the number of staff required. Back-ups will be needed for the Front, Middle and Back Offices leading to a minimum total of 6 plus the Group Treasurer. Only large organisations with active Treasury functions can afford such a number. To solve that problem, the tasks of Middle and Back Office could be performed by the same persons. It is only the Front Office activities that really do need to be segregated.
CREDIT CARDS EN BUITENLANDSE VALUTA: WAT ZE JE NIET VERTELLEN
| 23-05-2018 | Pieter de Kiewit | treasuryXL|
Allereerst heeft winkelier een deal met een bank en vaak ook nog met een credit card company. Een vast bedrag per maand en een percentage of vast bedrag per transactie is de standaard. Een pinpas (debit card) is goedkoper dan een credit card voor de winkelier. Voor jou als consument maakt het niets uit.
Als je besluit die buitenlandse kop koffie met je credit card betaalt waarbij je alleen geïnformeerd wilt worden over jouw euro’s, dan betaal je daar een service fee over. De meesten van ons hebben geen ponden- of dollarrekening, dus daar ontkom je niet aan. Als je bijvoorbeeld een Mastercard hebt bij de ABN Amro en de winkelier handelt de credit card deal af met zijn bank, bijvoorbeeld de RBS, dan is, afhankelijk van de afspraken tussen die partijen, er een scenario mogelijk dat alle drie de partijen een transactie fee berekenen. Zijn er verschillende valuta in het spel, dan zullen partijen deze fee verhogen.
Dan hebben we het nog niet gehad over de koersen die worden gehanteerd. Wellicht weet je dat de prijs die je betaalt bij de bank voor een dollar hoger is dan wat de bank je er voor terugbetaalt als je hem terug wisselt. Terecht, iedereen verdient zijn marge. In deze deal weet je wat de koers is. Weet je wat de koers is als je je credit card gebruikt? Wie bepaalt deze?
Met deze blog wil ik niet aansluiten bij de vele bank bashers maar je wel uitnodigen door te vragen. Ik heb het gevoel dat sommige partijen misbruik maken van ons kennisgebrek en onzorgvuldigheid. Weet iemand hoeveel van een kop koffie van $2 er bij de US verkoper blijft? Of het verschil in kosten tussen een pinpas en een credit card?
Heb een goede vakantie,
Pieter de Kiewit
Owner Treasurer Search